Beslenme Özellikleri

Bıldırcınlar çoğunlukla bulundukları çevrede bulunan tarlalardaki tohumlarla beslenmektedirler. Ancak bunun yanı sıra  böcekler ve benzeri türdeki canlılarla da beslenmektedirler. Bıldırcınlar eti çok lezzetli ve yağlı kuşlar olduklarından birçok kuş yetiştiricileri tarafından çiftliklerde de beslenerek ticari anlamda güzel kazançlar sağlanmaktadır. Ayrıca bıldırcın yumurtası da üreticilerin diğer para kazanma  kapısı olarak yer almaktadır.

Sülün;  Tavuksular takımının, Sülüngiller familyasından bir kuştur.

Bir Asya hayvanıdır kuşgillerdendir ancak, ilk çağlardan başlayarak Avrupa’ya da götürüldü. Yıllık kuşlardır. Erkeklerde kuyruk içinde olmak üzere 76-91 cm arasındaki uzunluk, dişilerde 51-61 cm uzunluk arasındadır. Uzun gösterişli ve alımlı gövdeleri vardır. Bacaklar uzundur ve gri renklidir. Erkek oldukça renklidir; boyunun üst bölümü ve başı parlak yeşil, ibiği kiremit kırmızısıdır. Kuyrukları uzundur ve sivridir. Dişi kuş çok daha küçüktür ve gri, kahverengi ve siyah renktedir. Genellikle baharda 7-12 arasında yeşilimsi gri yumurta yumurtlarlar. Kuluçkaya yalnızca dişi kuş yatar. Kuluçka süresi 25 gündür. Yavrular hızlı gelişirler ve 11-15 gün içinde uçmaya başlarlar. Ağaçlık bölgelerde yaşar, tahıl, böcek ve solucan yiyerek beslenir. Yerde çok hızlı koşabilir, uçmak yerine saklanmayı tercih ederler. İyi uçucudur. Ancak havada uzun süre kalamazlar. Avlanmak amacıyla çok fazla üretilir. Çok güzel tüyleri olması nedeniyle kafesle beslenen türler arasında  sülününün kanatlarındaki metalik lekeler göze benzerler ayrıca Güneydoğu Asya’ ya ağaçkakan sülünü yaşar.Türkiye süs tavukları kategorisine girmektedir ve kümes ortamında beslenmektedir.

Sülün Omurgalı hayvanlardan, Kuşlar sınıfına girmesine rağmen tavukgiller gibi kümeslerde yetiştirilip türkiyerede bir tavuk türü gibi görülür. Küçük yuvarlak ve kısa kuyruklu tavuğumsu kuşlardır. Toprağa ve açıklık bölgelere çok bağlıdırlar. Tarla, çayır kayalık taşlık ve yarı çöllük bölgelerde bulunurlar. Çok iyi koşarlar. Renkleri bulundukları çevreye uyum sağlamıştır. Erkekleri çok süslüdür ve başlarında ibikler ya da demet biçiminde renkli tüyler taşırlar.Her zaman uçmazklar Yalnızca çok zor durumda kaldıklarında uçarlar ve ağaçlara konarlar. diğer kuşlar gibi ağaçlarda değilde Geceleri yerde geçirirler. Yuvaları basit toprak oyuklarından oluşur.

Keklik Ailesi:Yaşadığı yerler: Avrupa, Asya ve Kuzey Afrika’da. Özellikleri: Güvercin iriliğinde, eti lezzetli ve yağlı bir av kuşudur. Ayakları ve gagası kırmızıdır.Geniş alanlarda ve ovalarda bol avlanır. Ömrü: 14-21 yıl. Çeşitleri: Kınalı keklik, çil keklik, kırmızı başlıklı keklik, bambu kekliği Ünlü türleridir.Keklik sülümgiller ailesinin bir üyesidir.

Sülüngiller ailesinden çalılık, ovalık ve orman kenarlarında çiftler veya toplu halde yaşayan, göçmen olmayan kuşlardır. Türlere göre boyları 27-356 cm arasında değişir. Sırtları toprak renginde olduğundan yerde gezerken fark etmek imkansız gibidir çok dikkat etmek yada çok iyi görmek gerekir. Kurt ve tane ile beslenirler. Buğday filizlerinin uçlarını yiyerek zarar verirler. Avrupa, ve Kuzey Afrika bölgelerinde çokça rastlanan keklikler, hayatlarını dünyaya geldikleri topraklarda geçirirler. Yavrular büyüyünce de ana-babalarını terk etmezler. Korkutulmadık takdirde yürüyerek tavuklar gibi yicek ararlar. Tehlikede olduklarını anladıkları andan itibaren gürültülü şekilde kanat çırparak havalanır ve çok hızlı uçarlar. Otlar arasında açtığı çukurlarda barınır. 11-16 yumurta verirler. Yirmi beş gün kuluçkaya yatarlar. Dişi keklik yavrulara karşı muhabbeti çok fazladır.

Keklik eti av etlerinin en iyisidir. Genellikle “sürek” veya “arama” usulü ile avlanır. Sürek avında keklik sürüleri çevrilerek belli bir yere toplanır ve çembere alınarak avlanır buna ateş çemberi denir.

Kekliğin bir çok türü vardır. Kınalı keklik, beyaz keklik , kırmızı başlıklı keklik, bambu kekliği en Ünlülarıdır. Dağlık ve ekilmemiş arazilerde yaşayan kınalı keklik ülkemizde Trakya ve Anadolu bölgelerinde kürenler halinde bulunur. Sırtı kızılımsı gri, gerdanı beyaz, gagası ve ayakları kırmızıdır. Ovalarda ve fundalıklı yerlerde yaşayan çil kekliğin göğsünde at nalı şeklinde kahverengi bir leke vardır. Sırtı sarımsı kahverengi, yanakları ve gerdanı pas rengindedir. Kanatlarında da beyaz ve boyuna kesik çizgiler bulunur. Ülkemizin Orta ve Doğu Anadolu’nun açık arazi ve tarlalarında rastlanır.

Kekliğin eti lezzetli olduğundan yırtıcı kuşlar, tilki ve çakal gibi hayvanlar tarafından da avlanır. Tehlike anında erkek keklik yavru ve dişiyi kurtarmak için ölüm pahasına gürültüyle havalanarak avcıları peşine takar. 15-20 yıl kadar yaşarlar.

Memleketi: Çin , Java ,Sumatra , Seylon , Ethopya Paraguay ,Arjantin ve Filipinler.

Tarihi: Değişik düşünceler vardır. Bir görüşe göre ilk Silkiyeler 3000 yıl önce Moğollar tarafından Himalayalarda bulunup Çin'in kuzeyine getirilmiştir. Avrupa'ya Silkiyeler 1650-1750 lerde getirilmişlerdir. 1874 'te Amerikan standartları tarafından ayrı bir tür olarak kabul edilmiştir.
DİĞER TÜRLERİ: 
-Beyaz Silkiye
-Siyah Silkiye
-Sarı Silkiye
-Mavi Silkiye
ÖZELLİKLER:Erkek 1.36 kg , dişi 950 gr civarındadır.İpeksi tüyleri bakımından 'Silky' (İpeksi) adı verilmiştir.Paçalı ve sakallı olmaları tepelerinin büyük ve gösterişli olması bakımından onları ençok aranan en güzel süs tavukları arasında yer bulmuştur.
KÜMES ORTAMI:Tel tabanlı 2m2 kafes yada 4m2 toprak tabanlı yer kafesi olması gerekmektedir.
BESLENME YÖNTEMİ: Civciv ve yarka iken etlik piliç yemi daha sonra yumurta yemi ve taneli yemler 
(darı,buğday.yulaf gibi).Yeşillik kesinlikle unutulmamalıdır ve banyo yapabilmeleri için kum kabı konulmalıdır.